
Op deze hoek staat de kerk waarvan Borromini zei dat zijn hele opvatting van architectuur erin zat, en hij kreeg hem als eerste zelfstandige opdracht, van een orde die geen geld had.
San Carlo alle Quattro Fontane paste op het stukje grond dat overbleef, kleiner dan een van de pijlers van de Sint-Pieter. Borromini loste dat op door de muren te laten golven: de gevel buigt naar binnen en naar buiten alsof hij ademt, en die beweging loopt binnen gewoon door.
De vier fonteinen op de hoeken van het kruispunt zijn ouder, uit de jaren tachtig van de zestiende eeuw, en markeren het punt waar twee rechte straten van paus Sixtus V elkaar kruisen. Vanaf hier zie je in drie richtingen een obelisk staan.
De kerk is gratis en gaat rond het middaguur een paar uur dicht. Wie naar binnen gaat, ziet hoe Borromini met de vorm van de cassettes een koepel hoger laat lijken dan hij is.
Heb je suggestie voor dit verhaal?