Het lichaam dat niet vergaan was

Achter deze muur met zijn poort en voortuin ligt een kerk die op het huis van een Romeinse vrouw is gebouwd. Cecilia zou in de derde eeuw in haar eigen badruimte ter dood zijn gebracht, eerst door verstikking in de stoom en daarna met het zwaard, en de executie mislukte zo grondig dat ze er dagen over deed om te sterven.

Het complex is nog in gebruik door een kloostergemeenschap, en de voortuin met zijn rozen en de grote marmeren vaas in het midden is een van de rustigste plekken van de wijk.

Onder het hoofdaltaar ligt het beeld dat van deze kerk meer maakt dan een mooie gevel: een marmeren vrouw op haar zij, gehakt in 1600 door een beeldhouwer die verklaarde dat hij haar zo had zien liggen toen de sarcofaag werd geopend.

De kerk is gratis, met een middagsluiting zoals elders. Binnen valt vooral op wat er aan dat beeld ontbreekt, en waarom je ernaast komt te staan in plaats van ertegenover.