Het plein dat een stadion is

De langgerekte vorm met de ronde kop aan de noordkant is geen plein maar een plattegrond. Rond het jaar 86 liet keizer Domitianus hier een arena bouwen voor atletiekwedstrijden naar Grieks model, met plaats voor tienduizenden toeschouwers, en toen het bouwwerk eeuwen later in verval raakte zetten Romeinen hun huizen op de fundamenten van de tribunes. De baan bleef leeg in het midden, en aan de noordkant ligt een stuk van het oude stadion nog een paar meter onder het straatniveau.

In de zomers van de zeventiende en achttiende eeuw werden de afvoeren van de fonteinen afgesloten zodat het plein onder water liep, waarna rijke families er met hun koetsen doorheen reden om af te koelen terwijl de rest toekeek.

De grote fontein in het midden is van Bernini en stelt vier rivieren voor, elk van een werelddeel. De figuur met het bedekte hoofd is het zoeken waard, want over hem gaat het mooiste onware verhaal van de stad: hij zou de kerkgevel van Borromini ernaast niet kunnen aanzien. De fontein stond er alleen al voordat die gevel werd ontworpen. Het is de Nijl, en zijn hoofd is bedekt omdat niemand in die tijd wist waar de rivier ontsprong.

Aan de zuidkant, bij de fontein met de Moor, lopen we het plein uit en volgen we Via di Pasquino en Via del Governo Vecchio naar het marktplein.