Het rooster van Laurentius

In de eerste kapel rechts van de ingang hangt achter glas een ijzeren rooster, en daarop zou Laurentius in het jaar 258 zijn gedood.

Hij beheerde als diaken het geld van de kerk van Rome, en toen de stadsprefect eiste dat hij die schatten afgaf, verzamelde hij de armen, de zieken en de weduwen van de stad en presenteerde die als het vermogen dat hij in beheer had. De straf die volgde was bedoeld om traag en openbaar te zijn, en hem wordt de opmerking toegeschreven dat hij aan één kant gaar was en omgedraaid mocht worden.

Of dit het echte rooster is valt niet meer vast te stellen, en de kerk doet daar zelf ook geen harde uitspraken over, al staat het hier sinds de zeventiende eeuw als reliek opgesteld.

Tegen de derde pilaar rechts hangt iets van heel andere orde: het graf van de Franse schilder Nicolas Poussin, die veertig jaar in Rome werkte en hier in 1665 stierf. Het monument kwam er pas anderhalve eeuw later, betaald door de schrijver Chateaubriand, die vond dat er iets moest staan.

Zodra we buiten staan, nemen we Via Frattina in de noordoosthoek en volgen we die tot de kruising met een brede straat vol etalages.