
Kijk naar de gevel van Oudegracht 136. De details die je daar ziet zijn er in de twintigste eeuw ingehakt door een man met een bijna onwaarschijnlijke levensloop.
Jeannot Bürgi werd in 1939 in Wenen geboren, waarschijnlijk onder een heel andere naam. Zijn ouders waren Oekraïners die elkaar hadden leren kennen in de Spaanse Burgeroorlog, hij bij de Internationale Brigades, zij in een veldhospitaal. In Wenen gaf zijn vader een verzetskrant uit.
Twee maanden na de geboorte werden ze opgepakt door de Duitsers. Daarna is nooit meer iets van hen vernomen. Vlak voor hun arrestatie brachten ze hun zoon onder bij een bevriende jurist. In 1942 kwam hij in een staatskinderhuis terecht.
Na de oorlog ging hij naar Zwitserland om aan te sterken van tuberculose, en daar adopteerde een kinderloos echtpaar hem. Op een Franse kostschool kreeg hij de naam waaronder hij bekend zou worden. In 1955 liep hij weg en zwierf maanden door Frankrijk. Tijdens een kuur van anderhalf jaar in Davos besloot hij beeldhouwer te worden.
In 1962 kwam hij naar Nederland voor een liefde, op doorreis naar een oom in Amerika. Hij is nooit vertrokken. De stad Utrecht gaf hem een grote opdracht als beeldhouwer bij monumentenzorg, en dat werden de beste jaren van zijn carrière.
Dat iemand met zo’n begin uiteindelijk de gevels van een andere stad is gaan herstellen, is een wending die hij zelf ook niet had kunnen bedenken.
Vond je dit een interessant verhaal en wil je meer horen? Zoek dan een van onze wandelroutes uit!
Heb je suggestie voor dit verhaal?