De Arbeitergasse en de bedhuurders

Deze straat heette al naar de arbeiders toen er nog geen gemeentewoning bestond, en hoe die arbeiders woonden is de reden dat de rest van deze wandeling er staat.

 

In het Wenen rond 1900 huurde een gezin een kamer met een keukennis, en om de huur te kunnen betalen verhuurde datzelfde gezin een slaapplaats door aan een vreemde. Die bedhuurders betaalden voor een matras in ploegendienst, zodat er in één bed 's nachts iemand anders lag dan overdag, en tienduizenden Weners woonden zo.

 

Water kwam van een kraan op de gang die een hele verdieping deelde, de bassena, en die gang was tegelijk de plek waar het nieuws van het huizenblok rondging. Tuberculose kwam zo vaak voor dat artsen het de Weense ziekte noemden.

 

Toen de stad na de oorlog begon te bouwen was dat het beeld dat de ontwerpers voor ogen hadden, en het verklaart waarom de nieuwe woningen zo klein mochten zijn, want voor wie uit zo'n kamer kwam was veertig vierkante meter met een eigen deur een ander leven.

 

Volg de straat tot aan het pleintje dat naar zijn bronnen is genoemd.