De boulevard die nooit kwam

Deze twee huizen zijn de enige uitvoering van een plan dat de hele stad had moeten veranderen. Otto Wagner wilde van de kade langs de Wien een prachtlaan maken die van het centrum tot aan Schönbrunn zou lopen, de gemeente ging in 1894 akkoord, en daarna kwam er van die laan niets meer terecht dan dit stuk.

 

Het linker huis is helemaal bekleed met geglazuurde tegels waarop rozenranken over vijf verdiepingen omhoog groeien. Dat Wagner voor tegels koos had naast de kleur een nuchtere reden, want een gevel van keramiek laat zich simpelweg schoonspuiten, en in een stad vol kolenrook was dat een argument.

 

Het hoekhuis ernaast heeft gouden medaillons van Koloman Moser, en op het dak staan bronzen vrouwenfiguren die met geheven armen de straat in roepen. De buurt vond het niets. Critici schreven dat Wagner de Wienzeile had behangen, en een krant noemde de gevel geschikt voor een badhuis.

 

Om de hoek, in het derde huis van ditzelfde blok, hield de architect een woning voor zichzelf.