De kerk van na de angst

Deze kerk staat er door een belofte. Tijdens de pest van 1679 zwoer Leopold de Eerste dat hij het oude, vervallen Peterskerkje zou laten vervangen, en een kleine kwarteeuw later ging de eerste steen de grond in.

 

Dat tijdstip is veelzeggend. Zolang er een leger voor de poort kon verschijnen, bouwde je in Wenen zuinig en laag bij de grond. Na 1683 verdween die dreiging, en binnen een generatie werd de hele stad verbouwd met koepels, fresco's en paleizen van adellijke families die hun geld niet langer in muren hoefden te steken.

 

Het resultaat staat hier in zijn meest gedrongen vorm. De kerk is zo strak tussen de huizenblokken geperst dat je nergens ver genoeg weg kunt lopen om de koepel in één blik te zien, wat een barokarchitect normaal gesproken juist wil.

 

Volgens de overlevering is dit de oudste kerkplek van Wenen, gesticht door Karel de Grote, en dat verhaal staat in reliëf op de gevel. Zeker is dat er al een kerk stond toen de stad nog uit houten huizen bestond, waarschijnlijk op de resten van een Romeins gebouw.

 

Rechtsaf de Jasomirgottstraße in en je staat voor de toren die de hele belegering heeft meegemaakt.