De obelisk met de verzonnen tekens

Aan het eind van deze laan staat een obelisk op de rug van vier vergulde schildpadden, boven een grot waar water uit stroomt.

 

Egypte was in de achttiende eeuw groot in de mode, en een obelisk gold als het symbool van onvergankelijkheid, precies wat een dynastie van zichzelf wil denken. Over de schacht lopen hiërogliefen die de geschiedenis van het Habsburgse huis zouden vertellen.

 

Alleen kon niemand ze lezen. De steen van Rosetta werd pas twintig jaar na de bouw gevonden en het ontcijferen duurde nog eens decennia, dus de tekens hier zijn verzonnen, bedacht door een hofkunstenaar die ze van prenten kende. Ze zien er indrukwekkend uit en betekenen niets.

 

Dat past bij dit deel van de tuin, waar het hof zich vermaakte met het oude en het verre, en waar alles mocht zolang het maar oud léék.

 

Honderdvijftig meter verderop staat daarvan het mooiste voorbeeld.