De Ringstraße van het proletariaat

Dit blok draagt de naam van Franz Domes, een vakbondsman, en die keuze is net zo bedacht als de baksteen eromheen, want de gemeentewoningen van dit Wenen heten bijna allemaal naar een dichter, een vakbondsleider of een vermoorde partijgenoot, en wie op de gevel kwam werd in de gemeenteraad besloten.

 

Aan de vorm is af te lezen wat de bedoeling was. Er is een poortgebouw, er zijn hoektorens en er is een ereplein dat zich naar de straat opent, allemaal de taal van een paleis, hier gebruikt voor woningen van rond de veertig vierkante meter waarin een arbeidersgezin voor het eerst een eigen wc en een eigen kraan had, terwijl in het Wenen van voor de oorlog een hele verdieping het met één plee op de gang deed.

 

De huur lag rond een paar procent van een arbeidersloon, omdat de bouw uit belastinggeld was betaald en de huur alleen het onderhoud hoefde te dekken.

 

Honderd meter verderop staat het blok dat aan buitenlandse delegaties werd getoond.