De wals die eerst niemand wilde

In het huis op nummer vierenvijftig woonde Johann Strauss toen hij de wals schreef die Oostenrijk sindsdien als tweede volkslied behandelt.

 

De première in 1867 was een afgang. Het stuk werd uitgevoerd door een mannenkoor, met een spottende tekst over de narigheid van de tijd, en het publiek haalde zijn schouders op. Pas toen Strauss er een paar maanden later in Parijs een puur orkestrale versie van speelde, sloeg het aan, en vanaf dat moment ging het de wereld over.

 

Dat die muziek juist hier ontstond, zegt iets over de wijk. Leopoldstadt lag tussen de binnenstad en het Prater, de grote ontspanningsplek van de stad, en de hele straat hing vol met dans- en concertzalen waar het publiek 's avonds heen trok.

 

De woning is tegenwoordig een klein museum, met in een van de kamers het handschrift van de wals.

 

Vanaf hier loopt de route de wijk weer in, naar de straten waar het dagelijks leven zich afspeelde.