Een brug van glas

Dit gebouw van honderdelf meter lang is in nog geen twee jaar neergezet door een firma die normaal gesproken bruggen maakte, en dat is er aan af te zien.

 

Het Palmenhaus opende in 1882 en bestaat uit een geraamte van gietijzer met duizenden ruiten ertussen, een constructie die toen tot de grootste van Europa behoorde. De drie paviljoens hebben elk hun eigen klimaat, van koel in de zijvleugels tot tropisch onder de hoge middenkoepel, en die verdeling is nog altijd de reden dat planten uit drie werelddelen hier naast elkaar staan.

 

De aanleiding was een verzameling die geen plek meer had. De Habsburgers lieten al sinds de achttiende eeuw plantenjagers de wereld rondreizen, onder meer naar de Caraïben en Zuid-Afrika, en wat die meebrachten belandde in Schönbrunn.

 

Het verwarmen van deze ruimte kostte destijds handenvol steenkool, en ook vandaag is de energierekening de grootste zorg van het gebouw.

 

Het kleinere glazen huis ernaast heeft een heel ander klimaat.