Het veld dat leeg moest blijven

De reden dat Wenen een boulevard van deze breedte heeft, is dat hier eeuwenlang bij wet niets mocht staan.

 

Buiten de vestingmuur lag een kale strook van een paar honderd meter, het glacis, en wie daar iets bouwde kon rekenen op de slopersploeg van de stad. De verdedigers moesten vanaf de wal alles zien aankomen, dus geen huis, geen schuur en geen boomgaard mochten de aanvaller dekking geven. In 1683 bewees die kale strook zijn nut, want de Ottomanen moesten zich er met loopgraven doorheen werken terwijl de kanonnen op hen gericht stonden.

 

Toen het gevaar wegviel, werd de leegte eerst een paradeplein en daarna een wandelpark met lantaarns en rijen bomen, waar de Weners op zondag liepen te flaneren op de plek waar hun overgrootouders waren beschoten.

 

In 1857 besloot keizer Franz Joseph dat de vesting weg kon. Omdat het hele terrein al leeg en in één hand was, kon de Ringstraße in één keer worden ontworpen, met opera, parlement, raadhuis en universiteit op een rij. Een militaire regel uit de zestiende eeuw bepaalt dus nog altijd hoe het centrum van Wenen eruitziet.

 

Langs de Ring, in de richting van het Volksgarten, ligt de straat die is genoemd naar de bastion waar het in september 1683 misging.