Zeven bronnen en een dorp

Voordat Wenen deze kant op groeide lag hier een dorp met wijngaarden, en het putte zijn water uit een aantal bronnen die de naam van dit plein hebben bepaald. De heilige van de parochie leverde de naam van het hele district.

 

Dat dorp is er nog, als vorm in plaats van als gebouw. De straten lopen hier niet in het rechte raster van de negentiende eeuw maar in flauwe bochten, omdat ze de oude veldwegen volgen tussen percelen die eeuwen geleden waren afgebakend.

 

Toen de industrie kwam werd die oude structuur in enkele decennia volgebouwd met huurkazernes, en verdubbelde de bevolking van dit deel van de stad in één generatie. Van de bronnen valt niets meer te drinken, al werd het water tot in de negentiende eeuw als geneeskrachtig aangeprezen.

 

Vanaf hier is het een paar minuten naar het park waar de volgende helft van het verhaal zichtbaar wordt.