Vijfhonderd jaar Hongaarse geschiedenis ligt opgestapeld op één heuvel, waar bijna niets meer staat zoals het bedoeld was.
Een week wachten op het ijs kostte Széchenyi de begrafenis van zijn vader en leverde de stad haar eerste vaste brug op.
Een Hongaarse oorsprongsmythe, neergezet door een dynastie uit Wenen.
Vier paleizen stonden hier, en geen enkele is aan ouderdom bezweken.
Het gebouw aan de overkant is ontworpen voor een land dat twee keer zo groot was.
In dit gele paleis schreef een minister-president zijn laatste brief.
Het leegste plein van de wijk, en die leegte is het spoor van de oorlog.
Een winkelgalerij onder de paleistuinen die nooit liep, en twintig jaar lang de rockplek van het land was.
Een Engelse verzekeraar bouwde hier een paleis, dat later veertig jaar lang stond te vervallen.
Stenen banken in de poortdoorgangen waarvan niemand weet waar ze voor dienden.
Wat eruitziet als een vesting is een uitkijkterras van rond 1900.
Honderdvijfenveertig jaar moskee, daarna de kerk waar een keizer koning werd.
Onder dit gras lag een hele wijk, met wijngaarden, kroegen en honderden huizen.
Een pestzuil, een banketbakkerij uit 1827, en de weg terug naar beneden.
De balzaal die vanaf de overkant kapot werd geschoten, en het huis dat ervoor in de plaats kwam.
Een ziekenhuis in de rots dat veertig jaar lang niet bestond.
Zestig paar gietijzeren schoenen op de rand van de kade, met de neuzen naar het water.
De binnenstad van Pest laat zich in een ochtend uitlopen, en in die ochtend kom je langs een Romeins bruggenhoofd, een revolutie die aan een cafétafel begon en een gebedsnis uit de Turkse tijd in een kerkmuur.
In maart 1838 liep het ijs vast en stortte het halve Pest in; een baron ging roeien.
Een meisje met een vis die van de vismarkt naar een park verhuisde, verdween en uit een loods terugkwam, op een plein dat naar een verdwenen reus heet.
Het plein waar hetzelfde gedicht twee keer de geschiedenis in stuurde, met daarachter de kerk van de Griekse kooplieden.
Een bank die zijn gevel vulde met glas en er de nationale geschiedenis boven hing, nadat een eerder ontwerp het bij geld had gehouden.
De witte brug boven je is de tweede; de eerste was tot 1926 wereldrecordhouder.
Onder deze straat ligt een synagoge die gevonden werd en weer werd toegedekt.
Negentien ontwerpen, veertig miljoen bakstenen en een architect die blind werd voordat zijn huis af was.
Een achthoekig bassin onder een Ottomaanse koepel, al ruim vierhonderdvijftig jaar in gebruik.
15 stops·Tour van 123 min Een wandeling over beide oevers van de Donau, langs de gebouwen waar vrijwel iedere bezoeker langskomt zonder te weten wat hij ziet.
Het koffiehuis waar de revolutie van 1848 begon, dat drie namen droeg en in 1913 tegen de vlakte ging.
De toren staat alleen, want de kerk eromheen is na de oorlog opgeruimd.
Hier brak de muur in 1686, en hier ligt de man die haar verdedigde.